Temizlik!

Uzun zaman önce atmaya kıyamamıştım, anı demiştim yatağın altına saklamıştım.
Bugün hepsini yeniden çıkardım.
Son kez baktım.
İçim burkulmadı desem yalan olur, burkuldu.
Sonuçta yaşanmışlık vardı onlarda.
Önce mektupları yırtıp attım çöp poşetine, sonra fotoğrafları.
Daha sonra o zamanlar tutmuş olduğum günlüğü parçaladım.
Kutuları, kahve fincanını, bibloları, peluşları...
Hepsini doldurdum çöp torbasına.
Dedim ki "bu kadar yaşanmış zamandan arda kalan bu bi torbacık mı?"
Bu kadarmış ama.
Bitti hepsi.
Sonra indim aşağıya.
Çöpün en şahane yerine özenle yerleştirdim.
Evet.
İşte artık şimdi tamamen bittin...